FAKİR
İnsan kendiyle baş başa kaldığında zaman ve mekan kavramını yitiriyor. Zaman sadece kalp atışından mekansa sadece eti ve kemiğinden ibaret oluyor.
Bir kitapta kaderin bakış açımızla alakalı bir olgu olduğu yazıyordu. Epey düşündüm bunun üzerine .Yoklukla dolu bir hayatta mutlu olabilenlerle varlık içinde mutsuz olmayı başarabilenleri.
Garip geldi bu düşünce az da olsa doğruluk payının olabileceğini düşündüm.
Yokluk deyince insanın aklına hemen maddiyat gelir hemen hâlbuki yokluğun birçok çeşidi var hayatta. Bilgi, sevgi, ahlak, akıl, merhamet , iyimserlik, sağlık gibi çeşitleri. Ama biz hep maddi yoklukta takılıp kalırız. Yoksul bizim için beş kuruş parası olmayan insandır. Beş duyunun ötesine geçemeyiz bir türlü.
Var olmayan şeyler yokluğu yaratır. Yani zıtlık kavramı olmayan bir kavramdır. Var olmak ve olmamak vardır sadece . Kafanız biraz karışmış olabilir. Biraz açayım size.
Karanlığın zıddı aydınlık değildir ,ışığın yokluğu karanlıktır. İyiliğin yokluğuna kötülük, merhametin yokluğuna zulüm, sevginin yokluğuna nefret, bilginin yokluğuna cahillik ,aklın yokluğuna delilik denir. Tüm bu karşıtlıklar bir kavram değil sadece birbirinin yokluğudur.
Yoksulluğun sadece parayla ,malla olmadığını idrak edebilirsek eğer hayatımızda bir çok şey değişir. Bizi üzen her ne var ise şu hayatta bu bizim bakışımızla alakalı. Kötü kader yoktur kötü bakış açısı vardır. Var olmayan şeylerdir bakışımızı kötü yapan. Umudunuz yoksa gücünüz de olmaz. Merhametiniz yoksa zalim olursunuz. Sevginiz yoksa nefret edersiniz. Bilginiz yoksa cahil kalırsınız.
İmkanlarımız ne olursa olsun aynı hayatı yaşıyoruz hepimiz. Değeri ne olursa olsun bütün saatler aynı saati gösteriyor. Bütün arabalar gitmek istediğimiz yere götürüyor. Hangi mekan olursa olsun yediklerimizin ana maddesi aynı. Hangi evde yaşarsak yaşayalım aynı yastıkta yatıyoruz. Hangi kıyafeti giyersek giyelim etimizle kemiğimizle aynıyız. Aynı dünyaya doğduk aynı toprağa öleceğiz.
İnsanın kaderi maddeden ötedir. Kaderi maddi şeylerle sınırlamak ta idrak yoksunluğudur. Niyetlerimiz kaderimizi belirler . Ah, niyet ne kadar basit ama derin bir kelime aslında ! Niyetlerimize göre değişmez mi bakışımız sizce?
Mevlana “ Yol kesen, asla bir yoksulu soymaz. Bir kurt, ölü kurdu hiç ısırmaz. Hızır (as) gemiyi, kötü kişilerin ellerinden kurtarabilmek için deldi, kırdı. Mademki kırık olan, dökülen kurtuluyor, sen de kırıl, dökül! Kurtuluş, emniyet yokluktadır. Haydi sen de benlikten, varlıktan kurtul, yoksul ol! ”diyerek fakirliğin gerçek manasını anlatır.
Cebinde parası olmayana fakir denmez hırsından, egosundan , maddiyattan kurtulabilene fakir denir. Fakirin cennete olmasından kasıtta budur. Şimdi düşünün bakalım aramızda ne kadar fakir var…