Doktor Bey, reçeteye bir gözlük yazın lakin o gözlük öyle bir gözlük olsun ki, bana yeniden çocukluğumdaki gibi gösterebilsin dünyayı. Yeniden hayal kurabileyim, düşüncelerimdeki engelleri kaldırabileyim, kim ne der diye düşünmeyim, ulaşılması zor hedefler koyayım kendime, yine karşılıksız iyilikler yapabileyim, bana yapılan bir kötülüğü az sonra unutabileyim, küs kalmayım kimseye, yarının endişesini taşımayım, biriktirmeyim yarın tasası ile, insanları ayırmayım, içimden geçen olsun dudaklarımdan dökülen, yüreğim sadece düşüp yaralandığımda acısın, uçan balon, pamuklu şekerle mutlu olayım, ağlamaktan çekinmeyim, kahkaha atmaktan da, kirli kıyafetten aczetmeyim, oyun oynayabileyim, acele yaşarken kaçırmayım hayatı, kahraman olmak isteyim yeniden, eve gelen dilenci ile vakit geçirebileyim, ataması olan, ev geçindirecek değil mizacıma uygun bir meslek hayal edeyim, mavi güller, pembe bulutlardan özgün resimler çizeyim, konuşmayıp uslu durmam da uyumlu öğrenci olarak adlandırılmasın, ben de düşündüklerimi, hissettiklerimi söyleyebileyim, anlayamadıklarımı tekrar tekrar sorabileyim, kirli düşüncelerim olmasın, güvensizliği yeniden unutayım, para hesapları yine bana anlamsız gelsin, ben spiker olmak isteyebileyim yahut bir itfaiyeci, gerçekçi ol demesin bana kimse, ben astronot olmak istiyorsam, olabileyim, herkesin başına icat çıkarayım, beni dinlesinler, düşüncelerime değer versinler, benimle içten içe alay edecekler diye düşünmeyim, annemle olayım yine, babamla uçayım gökyüzüne, horozlu şeker almak için sokaklarda koşturayım, evimde hayvan beslemek olsun tek amacım, şirinleri görebilmeyi isteyim, insanların nafile maddi çabaları, yapılan boş tartışmalar bana anlamsız gelsin yine, gizli güçlerim var mı acaba diye düşünürken, başım sadece atlıkarıncada dönsün, sorulmasın bana büyüyünce ne olacağım, boğazımda düğümlenen tek şey leblebi tozu olsun, ağaçtan ağaca atlayım, uçurtmam hiç takılmasın yine tellere, kötü eller benden uzak olsun, üçtaşımı çimenle çizdiğim yerde oynanayım, gazoz kapaklarımı sayarken mutlu olayım, sevdiklerimden ayrılmayım, kırmızı atkımı sardım mı ısınayım, tek korkum karanlık olsun, havucu kardan adamım için isteyim, dişçiden, iğneden korktuğumu avaz avaz söyleyebileyim, savaş, açlık benden uzak olsun,  mutluluklar benimle olsun?

Var mı böyle bir gözlük doktor bey?

Ne zaman bıraktık hayal kurmayı?

Çocukken hayallerimiz, güzel düşüncelerimiz vardı. Ne ara vazgeçtik onlardan? Onlar mı bizden vazgeçti, biz mi onlardan vazgeçtik?

Yoksa vaz mı geçirildik?