Dost;
Kısaca her durumda, her halde, ne olursa olsun doğruya götüren,
Acı da olsa doğruyu söyleyen, izine de yüzüne de aynı hareket eden,
İçi dışı bir olan, görünüşü de insan, yaşantısı da insan olan, insandır.
Aynı zamanda diğer mahluklar arasında da, dostluklar mevcuttur.
Ne yazık ki;
Günümüzde böyle dostluklar ya kayboldu, olana da erişmek zorlaştı.
Ah şu çıkarperestlik var ya! Her şeyimizi aldı gitti.
Buradaki en acı şeyse! İki yüzlülüğün ve münafıklığın yaygınlaşması.
Keşke iki yüzlü kalınabilinse keşke.
Merhum Mehmet Akif Ersoy’un dediği gibi:
“İki yüzlüleri sevmezdim,
Ama;
Yüzlerce yüzü olanları görünce!
İki yüzlüleri sever oldum” derken,
Burada iki yüzlülüğü değil, insanların ne derece bozulduğuna işaret etmektedir.
Ehhhh ne diyelim.
Dizelere kulak verelim...
DOST GÖRÜNENLER UTANSIN
Menfaat uğruna namerde esir,
Sürünerek yaşayanlar utansın.
Münafıkça gerçekleri gizleyip,
Yüzlere dost görünenler utansın.
Hak selamı kelamların yücesi,
Hak hesabı hesapların incesi.
Muhabbete layık olmaz nicesi,
Sözlere dost görünenler utansın.
Yüze başka ize başka konuşan,
Fitne fesat işler ile uğraşan.
Pis işlerde şeytan ile yarışan,
Gözlere dost görünenler utansın.
Haklı haksız ora bura saldıran,
Tehdit ile insanları yıldıran.
Gönüllerde muhabbeti solduran
Özlere dost görünenler utansın.
Söz kar etmez kırılan gönüllere,
Bakar ibret almaz ki ölülere.
Gözü doymaz kavuşsa sürülere,
Sözlere dost görünenler utansın.
Yakın gibi durur gerçekten uzak,
Mahareti ise şeytanca tuzak.
Yüce Allah etsin bunlardan uzak,
Bizlere dost görünenler utansın.
Hainlikte zirve tanımaz sınır,
Tapınmış dünyaya ölmezim sanır.
Halini görenler Müslüman sanır,
Yüzlere dost görünenler utansın.
Hasretim muhtacım tatlı bir dile,
Kafalar bozulmuş malla mülk ile.
Hayata yön vermiş hasetle hile,
Diliyle dost görünenler utansın.
Ertuğrul namerde eylemez minnet,
Alçaklık insanda çaresiz illet.
Er geç anlayacak sizi bu millet,
Yüzlere dost görünenler utansın.
Zihni Ertuğrul