Reklam
Reklam
Reklam
BAĞIRA BAĞIRA SUSMAK
Burhanettin SAYGILI

Burhanettin SAYGILI

BAĞIRA BAĞIRA SUSMAK

07 Şubat 2018 - 18:17 - Güncelleme: 28 Mayıs 2018 - 14:02

İnsan hayat yolculuğunda, karşılaştığı durumu, hayatı, evreni anlamak ister. Anlamlandırdığı her şeye bir değer atfeder. Anlamadığı şeyleri kıyaslayamadığı için değerlendiremez. Anlamı olmayan şeyler değersizdir.

İnsan, anlamak istediği gibi anlaşılmak ve değer verilmesini de ister. Bazı şeyleri anlamadığı ve anlamlandıramadığı gibi anlaşılmaz da olur. Anlaşılamamak değersizliği yükler insanın omzuna. Sonra gündüz ortasında düş görür. Düşü kâbus olur. Kâbusunda; anlatsa anlaşılmaz, bağırsa duyulmaz. Yaşadıkları kâbus, kâbusu hayatı oluverir.

Kişi anlam arayışında, anlamsızlığa ulaşır. İhtiyaçlar hiyerarşisi piramidinin zirvesinde kendini gerçekleştirmeyi tahayyül ederken, piramit dışına itilir, yalnızlığın heyulasında kendi kendisinin sorgulamasını yapar. Susar insan ‘‘ Sustum, sustum, sustum/ Ben de sustum/ Uğultulu ormanlarda/ Sessiz akan nehir gibi.’’ *1 diye düşünür.

İnsanın hayat yolculuğunda, yaşam serüveninde ki en önemli unsur, diğer insanlardır. Özellikle insanları anlamak ve tanımak ister. ‘‘İnsanları tanımak, denizleri bardak bardak boşaltmaktan daha zordur.’’ *2 Bu durumun deniz suyu içmek kadar yakıcı olduğunu, sonuçlarının yıkıcı olduğunu, yana yana öğrenir insan. Tanımak, anlamak zorlaşır. Anlatılan ve anlaşılan arasına yüz seksen derecelik bir açı girer. Yine susar. ‘‘ Bazen diyorum ki, ne olacak söyle gitsin…Sonra diyorum, söyleyince ne olacak, sus bitsin !... ‘’ *2 Susarsın sırf, söz bitsin diye.

Anlatamamak, anlaşmazlığı getirir. Anlaşmazlık iletişimi bozar. Bozulan iletişim dengeyi sarsar. Sarsılan denge kopan fırtınalara sebep olur. Fırtınalar neler neler koparır  insanda. Kopan şeyler acı vererek biter. ‘‘ Gitti cancağızım gitti./  Bitti son İstanbul/ Kaldırımlar zabıt tuttu şahidiz hepimiz.’’ *3 bitenlerin, gidenlerin hüznünü yaşar. Canı yanar   ‘‘Gitti cancağızım gitti.’’ demekten. Ötelerden sabır yağar üzerine çisil çisil. Sabır yağar üzerine, yaralarına merhem niyetine. ‘‘ Toprak gibi sessiz olduğum an bil ki, şimşek gibi gökte gürlüyor feryadım.’’  *2 diyecek olur, vazgeçer. Efendimizin sesi duyulur sanki, çağrısı akıllara gelir. ‘‘ Canı yanan sabretsin, yakanda yanacağı günü beklesin..’’

Bir kere yalnızlığı öğrendi mi insan, kafasına uymadığı zaman kapıyı çekip gider. Susmayı öğrenmiştir artık. Bazen susmak en güzel cevaptır. Bazen cevap vermemek için susulur. Sırf susmak için bile susulur.

‘‘ Ve insan susar.

   Her şeye her kese rağmen

   Elinden gelen tek şeyi yapar.

   Bağıra bağıra susar.’’ *4

*1 N.Rençber

*2 Mevlana 

*3 S.Aksu

*4 C.Yücel

Bu yazı 1645 defa okunmuştur .

Son Yazılar